De man achter de officiële richtlijnen over de schildklier geeft vandaag toe: “We hebben ons vergist.”
12 jaar geleden schreef professor Antonio Bianco mee aan de officiële richtlijnen over de schildklier. Vandaag legt hij in zijn boek uit waarom hij veel van die toenmalige richtlijnen als een fout beschouwt, en waarom miljoenen vrouwen, ondanks de behandeling en “normale bloedwaarden”, nog altijd lijden aan vermoeidheid, gewichtstoename en uitputting. Vooral toont hij wat de getroffenen vandaag anders kunnen doen.
13 mei 2026
Altijd moe – terwijl je vannacht tien uur in bed hebt gelegen.
Het gewicht klimt zonder ophouden – hoe weinig je ook eet.
Gezwollen benen, 's avonds zo dik dat de sokken striemen nalaten
Spieren en gewrichten, die al 's morgens pijn doen, alsof je 90 bent.
Slaap die je niet meer uitrust. Hoe lang je ook slaapt.
Komt je dat bekend voor?
Dan ben je zoals miljoenen andere vrouwen met een trage schildklier in België en Frankrijk.
Vrouwen die elke dag van hun arts te horen krijgen: “Uw bloedwaarden zijn toch normaal.”
Vrouwen die braaf hun pil nemen en zich toch elke dag slecht voelen.
Vrouwen die uiteindelijk geloven dat het nu eenmaal zo is.
En die niet weten dat alles wat hun artsen hun al jaren vertellen op één grote fout berust.
Ik heet Andrea Wittmann.
Ik ben 54 jaar en journaliste.
Al meer dan 30 jaar doe ik onderzoek voor Belgische tijdschriften en kranten.
Ik heb farmaschandalen onthuld en corrupte politici ontmaskerd.
Ik ben goed in wat ik doe.
In principe.
Want het grootste verhaal van mijn leven heb ik 20 jaar lang recht onder mijn neus over het hoofd gezien.
Het verhaal van een ziekte die ik zelf had.
Waarmee ik elke dag ging werken, zonder ze echt te begrijpen.
Een ziekte die me bijna mijn job, mijn huwelijk en mijn zelfvertrouwen had gekost.
Het is het verhaal van mijn eigen trage schildklier.
En het begint 20 jaar geleden.
Ik was toen 34.
Ik was slank, had energie te over en had net promotie gekregen.
Mijn leven leek een droom.
Tot binnen één maand alles veranderde.
Plots was ik constant moe en kwam ik aan, terwijl ik precies hetzelfde at als vroeger.
Eerst dacht ik dat het door de stress kwam of door de geboorte van mijn dochter.
Maar toen ik na drie maanden 6 kilo was bijgekomen, ben ik naar mijn huisarts gegaan.
Hij nam bloed bij me af.
Drie dagen later zat ik opnieuw in zijn praktijk.
Hij keek naar de resultaten, dan naar mij, en zei:
“Mevrouw Wittmann, u hebt een trage schildklier. Maar maakt u zich geen zorgen – het is niets ernstigs. Over vier weken zult u er niets meer van merken.”
Ik was opgelucht.
En de eerste maanden voelde ik me inderdaad beter.
Ik nam Levothyrox, mijn waarden normaliseerden, mijn huisarts straalde bij elke afspraak en ik was opgelucht.
Maar toen kwamen de symptomen terug.
Beetje bij beetje.
Erger dan voordien.
Eerst was het de vermoeidheid.
En ik heb het niet over de normale vermoeidheid van “ik heb een lange dag gehad”.
Ik heb het over een vermoeidheid, die tot in je botten kruipt.
Ik herinner me precies de avond waarop ik voor het eerst begreep dat er iets niet klopte.
Mijn dochter, toen tien jaar oud, zat naast me in de zetel en vertelde me opgewonden over een ruzie met haar beste vriendin.
Het was 19 uur.
Midden in haar zin viel ik in slaap.
Toen ik wakker werd, was het 21.30 uur.
Mijn dochter zat al lang op haar kamer.
En dan was er ook nog het gewicht.
In achttien maanden kwam ik 14 kilo bij.
14 kilo!
Bij een vrouw die haar hele leven maat 40 had gedragen.
Bij een vrouw die niets aan haar voeding had veranderd .
Integendeel – ik at minder dan ooit.
's Morgens stond ik voor de spiegel en drukte ik mijn buik plat met beide handen.
Ik probeerde me voor te stellen hoe ik twee jaar eerder was.
Bij het strikken van mijn schoenen zat mijn buik in de weg.
En het ergste:
Op kantoor zaten collega's met dezelfde diagnose.
Trage schildklier. Dezelfde pillen. Toch slank.
En ik?
Ik lag om drie uur 's nachts wakker, de gedachtemolen op volle toeren, en dan sleepte ik me om zeven uur doodmoe uit bed.
Ook op het werk werd het steeds erger.
Ik – die jarenlang bekendstond om haar scherpe onderzoeken – had plots drie pogingen nodig om één enkele alinea te schrijven.
Mijn baas zei op een dag voorzichtig: “Je lijkt de laatste tijd zo… afwezig.”
Drie maanden later gebeurde het ondenkbare:
Ik miste een deadline. Voor het eerst in 25 jaar carrière.
Mijn baas zei niets.
Maar vanaf die dag gingen de grote onderwerpen naar andere collega's.
En ik?
Ik zat in mijn bureau, keek uit het raam en vroeg me af op welk exact moment ik had opgehouden mezelf te zijn.
Op welk exact moment was ik begonnen dit leven als normaal te aanvaarden?
20 jaar…
20 jaar lang nam ik braaf mijn pillen.
20 jaar lang geloofde ik elke arts die zei dat mijn waarden toch “helemaal normaal” waren.
20 jaar lang maakte ik mezelf wijs dat het zo moest zijn – dat het de leeftijd was, de hormonen, de stress.
En 20 jaar lang heb ik gemist wat recht onder mijn neus lag.
Tot zes maanden geleden.
Toen mijn baas het laatste onderzoek van mijn leven op mijn bureau legde en, zonder het te weten, mijn leven redde.
Want wat ik toen nog niet wist:
Een trage schildklier lijkt onschuldig.
Maar dat is ze niet.
Want de schildklier is niet zomaar een klein orgaantje in je hals. Ze is het commandocentrum van je hele lichaam.
Ze regelt je stofwisseling.
Ze regelt je energie.
Ze regelt je Hormonen.
Ze regelt hoe warm je het hebt, hoe snel je spijsvertering werkt, hoe goed je slaapt en zelfs hoe je je voelt.
Als de schildklier lijdt, lijdt het hele lichaam.
En precies daar zit het probleem dat bijna geen enkele huisarts aan zijn patiënten uitlegt:
Bijna AL je symptomen komen uiteindelijk van één enkele plek: je schildklier.
En ik heb het niet alleen over vermoeidheid en gewichtstoename.
Ik heb het over:
- Haaruitval en broze nagels – omdat je cellen geen energie meer krijgen
- Vochtophoping in de handen, de benen en het gezicht – omdat je stofwisseling op een laag pitje draait
- Gewrichtspijn, die op reuma lijkt – terwijl je geen reuma hebt
- Slaapproblemen en nachtelijk wakker worden – omdat je hormonale evenwicht verstoord is
- Hoge cholesterol – omdat je lever minder goed van voedingsstoffen wordt voorzien
- Hartkloppingen of een onregelmatige hartslag – als bijwerking van je pillen
- Concentratieproblemen en vergeetachtigheid – omdat je hersenen niet meer goed gevoed worden
- Hoge bloeddruk – omdat je bloedvaten zonder actief schildklierhormoon niet meer goed werken
- Depressieve stemmingen – omdat je hersenen niet meer genoeg gelukshormonen kunnen aanmaken
- Botverlies (osteoporose) – omdat je lichaam calcium niet meer goed opslaat
- Zelfs diabetes type 2 – als laat gevolg van een jarenlang slecht behandelde trage schildklier
Ja, je hebt het goed gelezen.
Al deze kwalen zijn vaak het gevolg van een slecht behandelde onderwerking.
Maar de meeste artsen behandelen ze als tien verschillende problemen.
De cholesterolpillen van de ene arts.
De Slaappillen van de volgende.
De Pijnstillers voor de gewrichten van de derde.
En altijd nog meer Levothyrox erbij.
Dat is precies wat mij 20 jaar lang overkwam.
En dat is precies wat op dit moment miljoenen vrouwen in België en Frankrijk overkomt.
Pas toen ik begreep dat alles met elkaar samenhing, kon ik eindelijk iets veranderen.
Vandaag, een jaar later, is mijn leven nauwelijks te herkennen:
Ik word 's morgens wakker, zonder wekker.
Ik ben 9 kilo afgevallen – zonder dieet, zonder sport.
Mijn haar is weer dik genoeg voor een fatsoenlijke paardenstaart.
Mijn De cholesterolwaarden zitten voor het eerst in tien jaar weer in het groen.
En het gekste:
Ik neem vandaag minder Levothyrox dan een jaar geleden.
Veel minder.
Hoe ik dat bereikt heb?
Door niet langer blindelings op mijn huisarts te vertrouwen en te beginnen met datgene waarvoor ik mijn hele beroepsleven opgeleid ben:
Onderzoeken.
Wat ik ontdekte, schokte me eerst, maakte me daarna kwaad en heeft uiteindelijk mijn leven gered.
In dit artikel deel ik alles met jou.
In deze getuigenis kom je te weten:
waarom de arts die de officiële regels voor de behandeling van onze schildklier mee opstelde vandaag publiekelijk tegen precies die behandeling is.
waarom je je ondanks dagelijkse pillen nooit echt beter zult voelen als je zo doorgaat.
waarom de medicijnen vaak tot hartkloppingen leiden
welk onopvallend orgaan in je lichaam er op dit moment voor zorgt dat je ondoeltreffende pillen in rook opgaan.
hoe je met twee eenvoudige, maar beslissende stappen eindelijk uit de vicieuze cirkel stapt en je levenskwaliteit terugkrijgt
Soms is er in het leven één enkel moment dat alles verandert.
Misschien is dit artikel jouw moment.
Het moment waarop je eindelijk begrijpt waarom je pillen je al jaren niet helpen en wat je echt moet doen, zodat je je eindelijk beter voelt.
Als niemand je tot nu toe echt heeft kunnen helpen, blijf dan nu alsjeblieft bij mij.
Want wat ik je ga vertellen, heeft mijn leven veranderd.
En het zal waarschijnlijk ook het jouwe veranderen.
Het was een dinsdagochtend in mei, toen mijn baas me in zijn bureau riep.
Ik kende die blik.
Ik had hem vaak genoeg gezien bij collega's die daarna hun dozen inpakten.
“Andrea, ik moet eerlijk zijn. De voorbije zes maanden waren moeilijk. We moeten banen schrappen en jij staat op de lijst.”
25 jaar carrière. Voorbij.
Ik zat daar en kon niet eens antwoorden.
Toen schoof hij me een dossier toe over de tafel.
“Maar ik geef je nog een laatste kans. We hebben een groot verhaal nodig voor de voorpagina. Trage schildklier – meer dan vier miljoen getroffen vrouwen in Frankrijk. In de Verenigde Staten circuleert momenteel het boek van een professor die alles in vraag stelt wat we over de behandeling wisten. Hier heeft er nog niemand over geschreven. Je hebt acht weken.”
Mijn hart maakte een sprongetje.
Trage schildklier.
Mijn ziekte.
De ziekte waarmee ik al 20 jaar leefde en waarvan ik tot vandaag eigenlijk niets echt had begrepen.
Thuis deed ik de deur van mijn bureau dicht, zette mijn telefoon uit en opende het dossier.
Erin: enkele afdrukken uit Amerikaanse media.
Een boekaanbeveling.
En de naam van een man van wie ik nog nooit had gehoord.
Antonio Bianco.
Wat ik de uren daarna over hem ontdekte, hield me uit mijn slaap.
Want deze man was niet zomaar een arts.
Hij was degene die de officiële standaardtherapie voor een trage schildklier mee heeft opgesteld.
Precies de therapie waarmee mijn huisarts me al jaren behandelde.
Precies de therapie waarmee vandaag elke vrouw in Frankrijk behandeld wordt.
“We hebben ons vergist.”
Wat is de standaardtherapie?
De standaardtherapie is de officiële leidraad, volgens welke vandaag wereldwijd elke schildklierpatiënte behandeld wordt .
Elke huisarts. Elke endocrinoloog. Elke kliniek.
Meer dan vier miljoen vrouwen worden alleen al in Frankrijk volgens deze leidraad behandeld.
En deze leidraad heeft Antonio Bianco mee opgesteld.
En vandaag zegt hij zelf: Hij is fout.
Dat betekent: miljoenen vrouwen worden op dit moment behandeld volgens een systeem, dat zelfs de eigen uitvinder een mislukking noemt .
Antonio Bianco is een van de machtigste schildklierartsen ter wereld.
Professor aan de universiteit van Chicago.
Jarenlang voorzitter van de grootste schildklierorganisatie ter wereld.
Houder van de hoogste onderscheiding, die een schildklieronderzoeker kan krijgen.
En de man die tien jaar geleden de officiële behandelingsregels mee opstelde – dus de regels volgens welke elke arts vandaag zijn schildklierpatiënten behandelt.
En precies deze man heeft een boek gepubliceerd.
Wat Bianco daarin toegeeft, deed me versteld staan.
Bianco was decennialang vast overtuigd:
Als een patiënte Levothyrox neemt, dan is haar schildklier verzorgd. Punt.
Dat had hij aan de universiteit geleerd en dat had hij zelf in de officiële richtlijnen opgenomen.
Toen gebeurde er iets dat alles veranderde.
Bianco erkende dat hij zich zijn hele leven vergist had.
Dat Levothyrox alleen niet volstaat.
Dat miljoenen vrouwen ondanks de pillen blijven lijden en dat precies door hun schildklier.
In zijn boek schrijft hij:
“Ik heb mijn patiënten jarenlang gezegd dat hun symptomen niets met de schildklier te maken hadden. Vandaag weet ik dat ik ongelijk had.”
En:
“De regels die ik mee heb opgesteld, falen bij miljoenen patiënten.”
Laat dat even bezinken.
De man die de regels gemaakt heeft, zegt vandaag zelf: Deze regels zijn fout.
Ik zat aan mijn bureau, staarde naar het scherm en kon het nauwelijks geloven.
Want Bianco legt in zijn boek heel precies uit WAAROM hij zich vergist heeft.
En dat is precies wat ik nu voor jou samenvat.
Want wat Bianco daar schrijft, verklaart voor het eerst waarom het met ons, schildklierpatiënten, ondanks de pillen, niet beter gaat.
Wat volgt, zijn de 3 belangrijkste minuten van dit hele artikel.
Als je dit begrijpt, begrijp je voor het eerst in je leven wat er echt in je lichaam gebeurt.
Je gaat begrijpen waarom je pillen niet werken.
Waarom je waarden er toch “normaal” uitzien.
En vooral: wat je moet doen om je eindelijk weer beter te voelen.
Ik beloof je: geen enkele arts heeft je dit al uitgelegd.
En ik probeer het zo eenvoudig te maken dat je het nooit meer vergeet.
T4 en T3 - dat is de grote fout
Je schildklier maakt twee hormonen aan:
- T4 is de inactieve vorm. Ze blijft gewoon in je bloed en doet niets.
- T3 is de actieve vorm. Zij voorziet je lichaam van energie. Die je stofwisseling weer op gang brengt. Die ervoor zorgt dat je je wakker en levendig voelt.
En nu, hou je vast:
De Levothyrox, die je elke ochtend slikt, bevat alleen T4.
Dus de inactieve vorm van het schildklierhormoon.
Om je beter te voelen, moet je lichaam eerst T4 omzetten in T3.
En precies daar ontstaat het probleem.
De omzettingsstoornis
Nu komt het punt dat alles verandert.
De zin die ik in 20 jaar van geen enkele arts heb gehoord.
Ben je klaar?
Bij veel vrouwen met een trage schildklier werkt precies deze omzetting van T4 naar T3 niet meer goed.
Het lichaam slaagt er gewoon niet meer in om de inactieve T4 om te zetten in actieve T3.
In medische taal noemt men dat een omzettingsstoornis.
En Bianco schrijft heel duidelijk in zijn boek:
Als je lichaam T4 niet kan omzetten in T3, helpt zelfs de beste Levothyrox ter wereld niets.
Je kunt dan zoveel pillen nemen als je wilt.
Het Het hormoon blijft gewoon inactief in je bloed.
Je bloedwaarden zien er perfect uit.
Maar omdat je T3 tekortkomt , komt er niets aan bij je cellen.
Zelftest: heb jij een omzettingsstoornis?
Als minstens twee van deze punten op jou van toepassing zijn, lijd je zeer waarschijnlijk aan een omzettingsstoornis:
Als je jezelf hierin herkent, is niet je schildklier het probleem.
Het is de omzettingsstoornis.
Het gevaar van een omzettingsstoornis
Een omzettingsstoornis zorgt er altijd voor dat je niet genoeg T3 hebt in je lichaam.
T3 is het belangrijkste schildklierhormoon, want het levert energie aan bijna alle organen, en ook aan talrijke essentiële enzymen in het lichaam.
Een tekort aan T3 is de reden waarom een trage schildklier zoveel verschillende symptomen veroorzaakt.
Dit is echt belangrijk om te begrijpen:
Je darmproblemen, je hoge bloeddruk, je diabetes, je slaapproblemen – al deze ziekten ontstaan in de loop der jaren als gevolg van een trage schildklier.
Omdat je lichaam onvoldoende van het hormoon T3 wordt voorzien.
De volgende verbanden tonen het duidelijk:
🚨 Te weinig energie (T3) voor je lever = hoge cholesterol, omdat de afbraak van cholesterol in de lever niet meer werkt
🚨 Te weinig T3 = tragere stofwisseling, waardoor het bijna onmogelijk wordt om controle te houden over je gewicht
🚨 Te weinig T3 voor je darmen = spijsverteringsproblemen, omdat je darmen niet meer goed doorbloed worden
🚨 Te weinig T3 = voortdurend koude handen en voeten, omdat je lichaam minder goed doorbloed wordt
🚨 Te weinig T3 = grotere vatbaarheid voor diabetes, omdat bij een T3-tekort de genexpressie van de glucosetransporter daalt. Resultaat: de bloedsuikerspiegel stijgt sneller
🚨 Te weinig T3 = de receptor van het slaaphormoon melatonine wordt neerwaarts gereguleerd, wat een goede nachtrust moeilijker maakt
🚨 Te weinig T3 = de receptor van het gelukshormoon serotonine wordt neerwaarts gereguleerd. Een T3-tekort kan dus leiden tot depressies .
🚨Te weinig T3 = het luteïniserend hormoon (LH), dat de eisprong stimuleert, wordt neerwaarts gereguleerd. Een T3-tekort kan dus ook een oorzaak zijn van onvruchtbaarheid .
🚨Te weinig T3 = calcitonine, het hormoon dat de opslag van calcium in het skelet regelt, wordt neerwaarts gereguleerd. Een T3-tekort veroorzaakt dus botverlies (osteoporose)
Plots kregen ook al mijn vroegere mislukkingen een betekenis
Toen ik het boek van Bianco las, begreep ik in één klap waarom niets van wat ik in 20 jaar had geprobeerd echt had gewerkt.
De dosis Levothyrox verhogen
Nutteloos! Als je lichaam T4 niet kan omzetten, helpt meer T4 ook niets.
Dure supplementen uit de reclame
Weggegooid geld! Ze ondersteunen allemaal de schildklier — maar het probleem is niet de schildklier zelf. Het probleem is dat je lichaam T4 niet omzet in T3.
Sporten om af te vallen
Daar raakte ik alleen maar uitgeput van. Zonder actieve T3 heeft je lichaam geen energie om te sporten en put je jezelf nog meer uit.
Je voeding aanpassen
Zolang je stofwisseling op een laag pitje draait , kun je eten wat je wilt — je valt toch niet af.
20 jaar lang had ik aan de verkeerde knoppen gedraaid.
Niemand had me gezegd waar ik echt moest ingrijpen.
Niemand had me gezegd:
Het is niet je schildklierdie tekortschiet. Het is de T3 die je lichaam mist.
20 jaar lang had ik aan de verkeerde knoppen gedraaid.
Maar nu ik eindelijk wist wat het probleem was, bleef er nog maar één logische vraag over:
Hoe geef ik mijn lichaam de T3 die ik mis?
Bianco had het antwoord in zijn boek.
Het was zo eenvoudig dat ik tijdens het lezen nauwelijks kon blijven zitten:
Als je lichaam T4 niet zelf kan omzetten in T3 – geef het dan gewoon rechtstreeks T3.
Niet in plaats van Levothyrox. Maar erbij.
T4 plus T3 in combinatie.
Dat heet combinatietherapie.
Ik stond op, ijsbeerde door de keuken en kon nauwelijks ademen van opwinding.
Dat was het antwoord.
Na 20 jaar.
De oplossing was zo eenvoudig: ik had gewoon extra T3 nodig.
Mijn huisarts moest het me voorschrijven.
Diezelfde nacht maakte ik nog een lijst met vragen.
Ik printte studies af.
De volgende ochtend belde ik om 8 uur naar de praktijk.
Ik was in jaren niet zo euforisch geweest.
Ik was er zeker van: Dit is het. Eindelijk.
Drie dagen later zat ik tegenover mijn huisarts.
Ik legde hem alles uit. Rustig. Zakelijk. Als een journaliste, zeg maar.
Hij luisterde naar me — beleefd, geduldig, bijna medelevend.
Toen leunde hij achterover en zei:
“Mevrouw Wittmann, ik begrijp u. Maar dit is in België geen standaardtherapie. Ik kan het u niet voorschrijven. U hebt hier zeer goede resultaten en ik zal niets doen wat buiten de richtlijnen valt.”
Hij zei het vriendelijk. Maar beslist.
Ik verliet de praktijk en belde vanuit de auto nog de eerste endocrinoloog, die ik kon vinden.
Wachttijd: vier maanden.
Ik belde een tweede praktijk. Drie maanden en kosten van 800-1500 € per jaar.
Een derde. “Wij behandelen geen patiënten met combinatietherapie».
Ik heb de hele nacht verder gezocht. Deze keer niet over de schildklier.
Maar over het Belgische gezondheidssysteem.
Wat ik vond, was ontmoedigend:
De officiële Franse richtlijn (HAS 2023) raadt de combinatietherapie niet aan – ze ziet geen duidelijk voordeel ten opzichte van Levothyrox alleen.
De dosering van T3 is ingewikkelder dan bij Levothyrox. T3 werkt sneller en wordt sneller uitgescheiden. De juiste instelling vereist veel ervaring, regelmatige controles en nauwkeurige opvolging.
Daarom schrijven de meeste huisartsen geen T3 of combinatie voor — ze houden zich aan de richtlijnen en zien op tegen de werklast. Wie het toch wil, komt vaak terecht bij privépraktijken als gewone patiënte op eigen kosten, met hoge jaarlijkse kosten.
Het was middernacht, ik zat aan de keukentafel.
Langzaam drong het tot me door:
De enige behandeling die me echt zou kunnen helpen, zou geen enkele arts in België me voorschrijven.
Niet omdat ze fout zou zijn. Maar omdat het systeem er niet in voorziet.
Ik was zo dicht bij het doel geweest.
Ik had het antwoord gevonden.
En toch kon ik het niet krijgen.
Ik huilde voor het eerst in weken.
Niet van woede. Van wanhoop.
Op dat moment stond ik op het punt om alles op te geven.
Het artikel. Mijn werk. Mijn geloof dat het ooit beter zou gaan.
Was het dan voorbij?
Het was een paar dagen later.
's Morgens stond ik in mijn keuken de afwas van het ontbijt te doen.
Het was een van die dagen waarop ik me amper uit bed had gesleept .
Op de achtergrond speelde een Engelstalige podcast, waarin enkele schildklierexperts de nieuwste ontdekkingen bespraken.
Ik luisterde half, half dacht ik aan het artikel dat ik nog altijd niet geschreven had.
Toen viel de naam Antonio Bianco.
Ik legde de keukenhanddoek neer, zette het volume hoger en ging aan de keukentafel zitten.
Wat de experts daarna zeiden, deed de keukenhanddoek uit mijn handen vallen.
Ze spraken over een totaal andere aanpak, waarvan ik nog nooit had gehoord.
Een aanpak die de meeste schildklierproblemen zou kunnen oplossen – zonder extra T3.
Zonder combinatietherapie.
Zonder privépraktijk op eigen kosten.
De aanpak was zo eenvoudig dat mijn brein een seconde stilviel:
In plaats van het lichaam kunstmatig de ontbrekende T3 toe te dienen, zorgt men er gewoon voor dat het lichaam de T4 zelf weer omzet in T3.
We lossen dus de omzettingsstoornis op. Bij de wortel.
En een van de experts zei zelfs dat het voor de meeste patiënten zelfs de betere, natuurlijkere weg .
Ik zat daar en probeerde te begrijpen wat ik net had gehoord.
Alles was plots volkomen logisch:
Als mijn lichaam de T4 zelf weer omzet, dan heb ik geen extra T3 nodig.
Dan hoef ik niet twee of drie keer per dag perfect gedoseerde T3-pillen te slikken.
Dan zijn er geen hormonale achtbanen, geen crashes als ik een pil vergeet.
Dan doet mijn lichaam waarvoor het gemaakt is:
Het neemt de T4 die ik 's morgens slik, en zet die helemaal zelf om in T3, verspreid over de hele dag – precies in de dosis die het op dat moment nodig heeft.
Een natuurlijke en regelmatige aanvoer van actief hormoon.
Zoals het hoort.
Voor het eerst in weken had ik weer hoop.
Maar één beslissende vraag bleef:
Hoe zorg je er precies voor dat het lichaam de T4 weer omzet in T3?
Precies toen kwam de zin die alles voor mij veranderde.
De lever
Een van de experts legde uit:
“Tot 80 procent van de omzetting van T4 in T3 vindt niet plaats in de schildklier. Maar in de lever».
Ik zat daar. Versteend.
In de lever.
Had ik dat goed gehoord?
Ik spoelde terug. Ik luisterde de zin opnieuw.
Tot 80 procent van de omzetting vindt plaats in de lever .
Niet in de schildklier.
In het orgaan waaraan, als het over de schildklier gaat, absoluut niemand denkt.
En meteen was ook duidelijk waar de omzettingsstoornis echt vandaan komt:
De lever slaagt er niet meer in de T4 om te zetten in T3.
Maar waarom werkt de omzetting in de lever niet meer?
Waarom de lever vandaag bijna altijd overbelast is
Wat de meeste mensen niet weten:
De lever is de vuilnisophaaldienst van jouw lichaam.
Elke dag moet hij alle vervuilende stoffen uit jouw bloed filteren:
medicijnen, alcohol, suiker, pesticiden in voeding, microplastics, uitlaatgassen — hij moet zelfs de stresshormonen afbreken.
Alles wat niet thuishoort in jouw lichaam belandt op het bureau van jouw lever.
En precies daar zit het probleem:
100 jaar geleden had de lever van onze grootmoeders een fractie van die belasting.
Vandaag werkt hij elke dag op volle toeren.
En als een orgaan op volle toeren draait, doet het eerst wat van levensbelang is: ontgiften.
Al de rest komt op de tweede plaats.
Ook de omzetting van T4 in T3.
Wat de studies tonen:
Eén Fransman op vier heeft vandaag een leververvetting – velen weten het zelfs niet Meer dan 40 % van de volwassenen heeft een hoge cholesterol De lever heeft geen pijnreceptoren. Hij lijdt dus in stilte — zonder dat je het merkt.
Plots was alles logisch.
Een overbelaste lever zet de T4 niet meer om in T3.
Bij mij. Bij jou. Bij miljoenen vrouwen in België en Frankrijk.
Dat is precies de reden waarom onze pillen niet werken – ongeacht de dosis.
Toen sloeg een zin uit de podcast me met verstomming.
Een van de experts zei:
“De lever is een van de weinige organen van het menselijk lichaam die zich volledig kunnen herstellen — als je hem de juiste voedingsstoffen geeft.”
Laat dat even bezinken.
De lever geneest zichzelf.
Het is het enige orgaan van jouw lichaam dat dat vermogen heeft.
Zelfs na decennia van overbelasting — met de juiste voedingsstoffen krijgt hij zijn kracht terug.
En als de lever weer krachtig werkt, slaagt hij er eindelijk weer in te doen waarvoor hij echt gemaakt is:
De T4 omzetten in T3.
Precies zoals bij een “gezonde” persoon.
Precies zoals het bij mij 20 jaar geleden nog werkte.
In de podcast legden de experts daarna ook heel concreet uit wat telt.
Ze spraken over twee stappendie moeten samenwerken:
Stap 1:
De lever moet actief geregenereerd worden, zodat hij weer de kracht heeft om de schildklierhormonen überhaupt om te zetten.
Stap 2:
Het lichaam moet voorzien worden van de juiste voedingsstoffen — met andere woorden precies met de stoffen die het echt nodig heeft voor de omzetting van T4 in T3 .
Twee stappen. Niet meer.
Als ik die twee stappen kan zetten, herstelt mijn lever zich, komt de omzetting weer op gang en doet mijn lichaam eindelijk weer waarvoor het gemaakt is.
En dat zou betekenen:
- Eindelijk weer energie hebben. Eindelijk weer doorslapen.
- Eindelijk weer afvallen, zonder me dagelijks te kwellen.
- Eindelijk weer een doorslapen zonder 's nachts telkens wakker te worden.
- Eindelijk weer dikker haar. Een betere huid.
- Mezelf eindelijk weer herkennen in de spiegel.
Samenvatting tot nu toe
✅ Jouw lichaam heeft het actieve schildklierhormoon T3 nodig
✅ Schildkliermedicatie zoals Levothyrox levert echter alleen het inactieve hormoon T4
✅ De omzetting van T4 in T3 vindt vooral plaats in de lever
✅ Als je ondanks de medicatie nog altijd last hebt van symptomen, gaat het hoogstwaarschijnlijk om een omzettingsstoornis
✅ De oplossing is dan NIET de dosis van de medicatie te verhogen.
Hoe krijg ik mijn lever weer aan de praat?
De podcast had me de beslissende sleutelwoorden gegeven:
Lever. Regeneratie. Voedingsstoffen.
Nu was het aan mij.
Die nacht klapte ik mijn computer open.
Wat ik de twee weken daarna ontdekte, veranderde voor altijd mijn kijk op de schildklier.
Want de bewijzen lagen al op tafel – in gerenommeerde vakbladen, in klinische studies van over de hele wereld, in jaren universitair onderzoek.
Er waren honderden studies over de regeneratie van de lever.
En toch had in 20 jaar geen enkele arts me er één woord over gezegd.
De twee stappen om de omzettingsstoornis te behandelen
Na twee weken intensief onderzoek was alles me eindelijk duidelijk.
De gegevens uit studies over de lever waren duidelijk en ze toonden me stap voor stap wat mijn lichaam nu nodig had.
Precies de twee stappen die de experts in de podcast me al hadden aangereikt.
Alleen nu met concrete, wetenschappelijk onderbouwde werkzame stoffen.
Ik neem je nu precies mee in wat ik ontdekt heb.
Op bepaalde plaatsen heb ik me met behulp van voetnoten (tussen haakjes aangegeven) gebaseerd op wetenschappelijke studies .
Stap 1: De lever actief regenereren
Mariadistel
Mariadistel is een echte wonderplant als het om de gezondheid van de lever gaat.
Hij behoort tot de geneeskrachtige planten met een antioxiderende werking.
Dat betekent dat hij vrije radicalen neutraliseert en oxidatieve stress vermindert.
Wat de gezondheid van de lever betreft, is mariadistel vandaag zeer goed onderzocht.
Vooral dit Italiaanse onderzoekspaper verdient de aandacht (2):
Uit de onderzoeken konden de volgende conclusies getrokken worden:
- Mariadistel maakt de gifstoffen en afvalstoffen in de aders van de lever onschadelijk
- Hij verhindert dat gifstoffen de levercellen binnendringen
- Hij bevordert de regeneratie van de lever en de vorming van nieuwe, gezonde levercellen
- Hij verbetert de galproductie in de lever en reinigt de galwegen van de lever
- Hij ondersteunt de lever in zijn ontgiftingsfunctie, vooral wanneer men mariadistel combineert met artisjok
Dat brengt ons bij de tweede plant:
Artisjok:
Het meest indrukwekkend is deze studie die artisjokbladextract een leverbeschermende werking toeschrijft (3):
Dat betekent dat artisjok de levercellen beschermt, en stimuleert de regeneratie .
Anthony William gaat nog verder in zijn boek “Genees je schildklier” (ja, dat heb ik tijdens mijn onderzoek ook verslonden).
Hij benadrukt dat artisjokken talrijke nog onontdekte verbindingen bevatten die specifiek voor de schildklier werken.
Die verbindingen, in het bijzonder de secundaire metabolieten uit artisjokbladeren, zijn doeltreffend om knobbeltjes, tumoren en cysten in de schildklier te verkleinen.
Met deze twee geneeskrachtige planten, mariadistel en artisjok wordt de lever beschermd en versterkt in zijn functie.
Bijna als met een druk op de knop.
Daarom zegt men:
Een lever vol energie maakt een mens vol energie.
Maar zoals ik al zei, dat alleen volstaat niet.
Een sterke lever is de basis, maar hij moet ook de juiste bouwstenen krijgen om de T4 in T3 te kunnen omzetten .
En precies daar komt stap 2 om de hoek kijken.
Stap 2: Micronutriënten voor de omzetting
Opdat de omzetting van T4 in T3 überhaupt in de lever kan plaatsvinden, heeft jouw lichaam heel specifieke voedingsstoffen nodig.
Zonder die voedingsstoffen is de lever als een motor die draait, maar zonder brandstof niet kan starten .
Tijdens mijn onderzoek kwamen er twee voedingsstoffen naar voren die telkens weer terugkwamen.
Twee voedingsstoffen die rechtstreeks betrokken zijn bij de omzetting en die bijna nooit door een arts gecontroleerd worden.
Selenium
Selenium neemt rechtstreeks deel aan de omzetting van de hormonen in de lever.
Omdat de enzymen die T4 in T3 omzetten uit selenium opgebouwd zijn.
Maar selenium kan veel meer.
Als cofactor neemt het ook al deel aan de aanmaak van de schildklierhormonen .
Selenium is dus een absolute must voor iedereen die aan een trage schildklier lijdt.
Vooral omdat veel mensen in België een seleniumtekort hebben :
Glutathion
Glutathion is de meest voorkomende en zeer krachtige antioxidant in het lichaam.
In zijn actieve vorm heeft het het vermogen om vrije radicalen te neutraliseren.
Normaal vangt glutathion die vrije radicalen op en beschermt het zo onze cellen.
Maar als er te veel vrije radicalen zijn , raakt het glutathion uitgeput.
In vaktaal zegt men dat het glutathion “geoxideerd” (verbruikt) is.
Eenmaal verbruikt kan het niet meer helpen en kunnen de cellen en hun energiecentrales gemakkelijker beschadigd worden.
En inderdaad tonen studies aan dat bijvoorbeeld mensen met Hashimoto minder dan de helft glutathion in het serum (GSH) hebben in vergelijking met gezonde personen (4).
Ja, je hebt het goed gelezen!
Minder dan de helft glutathion! (GSH)
Daarom is het zo belangrijk om Glutathion toe te dienen, om het evenwicht tussen oxidatieve stress en antioxidanten te herstellen.
Geen enkele arts heeft me ooit over glutathion gesproken – en dat terwijl de wetenschappelijke gegevens hier duidelijk zijn.
Maar dat is niet alles:
Glutathion is een van de weinige voedingsstoffen (samen met selenium) die een rechtstreekse invloed hebben op de omzetting van T4 in T3.
Dat werd ontdekt in deze studie:
Men ontdekte er dat bij mensen met een beperkte omzettingsfunctie bijna altijd een lage glutathionspiegel aanwezig is (5).
Glutathion is dus een zeer belangrijke voedingsstof, die de meeste mensen missen voor een optimale omzetting van de hormonen.
Tegelijk is het ook de bloedwaarde die bijna alle artsen verwaarlozen en meestal niet eens testen .
Zoals je ziet, is glutathion een van de belangrijkste voedingsstoffen, om de omzettingsstoornis te behandelen.
Maar glutathion alleen volstaat niet
Je denkt waarschijnlijk:
“Dan neem ik gewoon een hoge dosis glutathion en klaar.”
Dat is precies wat ik ook dacht.
Maar helaas werkt het niet zo eenvoudig.
Want glutathion wordt in hoge dosissen amper door het lichaam opgenomen.
Het grootste deel scheid je gewoon weer uit.
Er is nochtans een veel betere weg.
Help je lichaam om zelf glutathion aan te maken
Je lichaam kan glutathion ook helemaal zelf aanmaken.
Het heeft daarvoor alleen de juiste bouwstenen.
En precies die bouwstenen ontbreken bij de meeste mensen.
De drie belangrijkste zijn:
Cysteïne NAC (N-acetylcysteïne) L-methionine
Als je je lichaam die drie elementen geeft, stelt het zijn glutathion zelf samen.
En precies zoals het dat nodig heeft.
En dat is altijd beter dan gewoon glutathion in pilvorm te slikken.
Een aangename bijwerking die me bijzonder blij maakte:
L-methionine toonde in verschillende studies zelfs een positief effect op haaruitval.
Voor elke vrouw met een trage schildklier die last heeft van dunner wordend haar, is dat een echte bonus.
Mijn lijst was eindelijk compleet
Na twee weken intensief onderzoek had ik eindelijk een lijst voor me liggen:
- Mariadistel
- Artisjok
- Paardenbloem
- Selenium
- Glutathion
- NAC
- L-methionine
Zeven werkzame stoffen die ik apart zou moeten kopen .
Ik maakte een kleine berekening.
Meer dan 120 € per maand.
Minstens.
Dat was een flinke som.
Maar na 20 jaar lijden had ik niets meer te verliezen.
Dus bestelde ik alles.
Want volgens de studies moest mijn lever eindelijk zijn volle capaciteit terugkrijgen.
De T4 wordt omgezet in T3, en de stofwisseling komt weer op gang.
Zo moesten symptomen zoals haaruitval, vermoeidheid of slaapproblemen eindelijk verbeteren.
Mijn zelfexperiment
Nog voor ik al die voedingssupplementen begon te nemen, nam ik een beslissing:
Ik wilde zwart op wit zien of ze echt iets opleverden.
Geen zelfbedrog.
Geen “ik geloof dat ik me beter voel”.
Maar echte cijfers.
Daarom ging ik de volgende ochtend naar mijn huisarts en liet ik een volledig bloedonderzoek doen.
Deze keer niet alleen de TSH-waarde, waarmee mijn arts altijd tevreden was geweest.
Maar alles wat echt telt.
Toen ik de waarden zag, had ik eindelijk duidelijkheid.
Mijn TSH zat inderdaad nog in de “groene zone”.
En dat was precies het probleem.
Want de Franse richtlijnen zeggen:
Artsen moeten zich voor de schildklier vooral baseren op de TSH-waarde.
Mijn huisarts deed dus alles “zoals het hoorde”.
Volgens de regels.
Het probleem is alleen dat die regels gebrekkig zijn .
De TSH-waarde zegt namelijk niets over of er in jouw cellen echt genoeg actief schildklierhormoon aankomt.
Wat echt telt, is de T3-waarde – dus het actieve hormoon dat jouw lichaam van energie voorziet.
En precies die waarde werd bij mij 20 jaar lang niet gemeten.
Tot nu.
En het resultaat was schrikwekkend:
Mijn T3 was rampzalig laag.
Precies wat Bianco had beschreven.
Mijn lichaam had wel T4, maar geen T3.
En mijn cholesterol was ook te hoog.
Alles kreeg plots een betekenis.
Alles wat de experts in de podcast hadden gezegd.
Alles wat ik in twee weken had opgezocht.
Alles wat ik al 20 jaar in mijn eigen lichaam voelde.
Ik had zwart op wit het bewijs voor me:
Ik had een omzettingsstoornis.
Precies zoals miljoenen andere vrouwen.
En het gekste:
In 20 jaar had geen enkele arts me die waarden getoond.
Niet één had ooit mijn T3 gemeten.
Ze hadden allemaal alleen naar de TSH-waarde gekeken en gezegd:
“Alles is in orde, mevrouw Wittmann.”
20 jaar lang…
Maar woede brengt me niet verder.
Als 20 jaar lang niemand iets voor mij had ondernomen, dan moest ik het nu zelf doen.
Beter laat dan nooit.
Ik had mijn lijst.
Ik had mijn werkzame stoffen.
En voor het eerst in jaren had ik weer een plan.
Dus begon ik eraan.
De eerste dagen waren een nachtmerrie
Ik begon met de zeven preparaten.
Zeven verschillende capsules.
Elke dag.
Mijn tafel leek op het rek van een kleine apotheek.
Zeven flesjes.
Elk met een ander innamevoorschrift.
De ene voor de maaltijd, de andere erna, de derde liefst 's morgens op een nuchtere maag.
Alleen al het slikken 's morgens duurde vijf minuten.
Mijn man keek me alleen hoofdschuddend aan:
“Dat hou jij geen twee weken vol.”
Maar ik was koppig.
Na 2 weken gebeurde er iets
Ik sliep plots door.
Voor het eerst in jaren werd ik niet meer om drie uur 's nachts wakker.
Geen malende gedachten meer.
Niet meer moe uit bed sukkelen 's morgens.
Ik werd gewoon wakker.
Uitgerust.
Het was zo onverwacht dat ik het amper kon geloven.
Mijn man vroeg bij het ontbijt:
“Je ziet er vandaag wakkerder uit.”
Ik glimlachte voor het eerst in lange tijd oprecht.
Na 4 weken was mijn middagdip verdwenen
Wie me kent, weet het: mijn middagdip was legendarisch.
Elke dag om 14 uur viel ik in een zwart gat.
Ik kon me amper concentreren aan mijn bureau en sleepte me 's namiddags alleen nog voort.
Na vier weken was het gewoon weg.
Om 15 uur zat ik helder en wakker aan mijn bureau en besefte ik plots dat mijn middagdip verdwenen was.
Gewoon verdwenen.
Maar toen kwam het probleem
Ook al ging het veel beter met me – de zelfgemaakte mix was een nachtmerrie in het dagelijkse leven.
Zeven innamemomenten.
Zeven verschillende dosissen, die ik op elkaar moest afstemmen.
Sommige werkzame stoffen verdragen elkaar niet tegelijk.
NAC is bijvoorbeeld extreem moeilijk te vinden – je vindt het niet in de gewone drogisterijen, en in goede kwaliteit is het echt duur.
Bij sommige capsules moest ik erop letten ze op een nuchtere maag te nemen.
Bij andere bij de maaltijd.
Ik verloor al snel het overzicht.
En mijn bankrekening ook.
Meer dan 120 € per maand.
Ik dacht: Er moet toch een betere oplossing zijn .
Het laatste puzzelstuk
Op een avond zat ik op een schildklierforum, waar vrouwen hun ervaringen uitwisselen.
En één naam kwam telkens terug: Maison QWEL.
Een vrouw uit Lyon schreef dat ze eindelijk haar pillen had kunnen afbouwen .
Een andere uit Marseille: na drie maanden 4 kilo kwijt.
Een derde: haar haar groeit weer aan.
Ik was sceptisch.
Na alles wat ik in 20 jaar had meegemaakt, stond ik tegenover elk nieuw “wondermiddel” wantrouwig.
Maar als journaliste was ik ook nieuwsgierig.
Dus deed ik onderzoek.
Maison QWEL is een Parijse start-up, die zich uitsluitend toelegt op één enkele ziekte:
L'trage schildklier.
Ze ontwikkelden een product waarvan de naam al alles zegt:
Convertia.
Alleen al de naam maakte me nieuwsgierig.
Wie geeft een product zo'n naam, als hij niet perfect begrepen heeft waar het om gaat?
Ik bekeek de ingrediënten:
Wat ik daar zag, deed me eerst de oren spitsen.
In Convertia zaten al mijn zeven werkzame stoffen.
Het was in principe precies mijn eigen mix – alleen had ik die niet zelf moeten samenstellen.
En daarbij kwamen zelfs nog enkele andere ingrediënten, die me tijdens mijn onderzoek waren opgevallen, maar die ik uiteindelijk niet in mijn eigen mix had opgenomen, omdat ze afzonderlijk te duur en te moeilijk te verkrijgen zouden zijn geweest.
En de prijs?
In een pak van drie: slechts ongeveer 1,11 € per dag.
Laat dat even goed doordringen.
Voor mijn zeven afzonderlijke preparaten had ik meer dan 120 € per maand betaald.
Convertia kostte minder dan 35 € per maand in een pak van drie.
Minder dan een koffie om mee te nemen per dag!
Ik bestelde dezelfde avond nog een pak van drie en besliste mijn zelfexperiment vanaf de tweede maand voort te zetten met Convertia.
In plaats van zeven capsules per dag te nemen, hoef ik er nu gewoon nog maar 2 te nemen bij de maaltijd.
Maar werkt het ook echt?
Na 8 weken
Ik kon het zelf amper geloven.
De eerste 3 kilo waren verdwenen.
Zonder dieet.
Zonder sport.
Gewoon omdat mijn stofwisseling eindelijk weer werkte.
Mijn favoriete jeans, die al drie jaar achteraan in de kast lag, paste me weer.
Ik stond tien minuten voor de spiegel en draaide me alle kanten op.
Mijn man kwam de kamer binnen, keek naar me en zei:
“Je straalt.”
Het waren details.
Maar na 20 jaar waren die details ALLES voor mij.
Na 4 maanden – de tweede bloedafname
De drie flesjes Convertia waren na drie maanden leeg – ik ging terug naar mijn huisarts en liet opnieuw bloed afnemen.
Deze keer met bonzend hart.
Zouden de waarden bevestigen wat ik elke dag voelde?
Een week later had ik het resultaat in handen.
Mijn T3 (de waarde die al 20 jaar op een dieptepunt zat) zat eindelijk in de optimale zone.
Mijn selenium was gegaan van “tekort” naar “optimaal” .
Mijn cholesterol lag voor het eerst in 10 jaar weer onder 2 g/L.
Ik zat in de auto op de parking van de praktijk en huilde.
Maar deze keer niet van wanhoop.
Deze keer van opluchting.
Mijn leven vandaag
In totaal ben ik 6 kilo afgevallen.
Mijn haar is weer zo dik dat ik 's morgens een echte paardenstaart kan maken .
Mijn collega's spreken me erover aan op het werk:
“Andrea, wat doe jij anders? Je ziet er super uit.”
Ik kan weer tot 's avonds geconcentreerd werken.
Zonder middagdip.
Zonder dat wattengevoel in mijn hoofd.
Ik ik slaap door.
Elke nacht.
Zonder wekker ben ik 's morgens om zeven uur wakker.
En het mooiste:
Mijn man raakt me 's avonds weer aan.
Legt zijn hand op de mijne als we in de zetel zitten.
Kust me voor het slapengaan.
Na 20 jaar herken ik mezelf eindelijk weer in de spiegel
Uit mijn onderzoek ontstond het grootste artikel van mijn carrière
Ik schreef het verhaal.
Precies zoals ik het je hier verteld heb.
Mijn baas was met verstomming geslagen.
De grote reportage sloeg in als een bom.
In plaats van ontslagen te worden, werd ik bevorderd.
In de weken na de publicatie kreeg ik honderden brieven en e-mails van lezeressen, die hun eigen verhaal deelden.
Ik wil je er heel kort drie tonen:
Die brieven hebben me diep geraakt.
En dat is de reden waarom ik vandaag nog altijd dit tweede artikel hier, dat je nu aan het lezen bent.
Omdat ik weet wat je op dit moment doormaakt.
Ik weet hoe het voelt om elke dag moe wakker te worden.
Om je een vreemde in je eigen lichaam te voelen.
Om voor de spiegel te staan en jezelf niet meer te herkennen.
Ik weet wat het betekent als arts na arts je zegt:
“Uw bloedwaarden zijn toch normaal.”
En ik weet hoe het voelt als je je eindelijk weer jezelf voelt.
Precies daar zou ik je willen helpen.
Er is nog één ding dat je moet weten
Voor ik je de laatste tip geef, moet ik één ding verduidelijken:
Ik verdien geen cent aan Convertia.
Ik word Journaliste, geen verkoopster.
Ik schrijf hierover omdat ik in de methode geloof en omdat ze mij en honderden van mijn lezeressen geholpen heeft .
Ik heb dit artikel voor één persoon geschreven:
Voor jou.
Maar ik begrijp het ook als je sceptisch bent.
Eerlijk gezegd zou ik in jouw plaats ook sceptisch zijn.
Na al die dure supplementen, die niets opgeleverd hebben.
Na al die Artsen die niet naar je geluisterd hebben.
Precies daarom is er de niet-goed-geld-terug-garantie van 90 dagen.
Zonder als of maar.
Als Convertia bij jou werkt – krijg je je vroegere leven terug.
Als het niet werkt – krijg je elke euro terug.
Je hebt dus niets te verliezen.
Exclusieve korting voor mijn lezeressen
Omdat ik dit verhaal met jou deel, heb ik voor mijn lezeressen bij de fabrikant een exclusieve magazinekorting onderhandeld.
Je krijgt deze korting alleen via dit artikel en niet in de gewone webshop.
Zo kost Convertia in een 3-pack je maar ongeveer 1,11 € per dag.
Minder dan een koffie om mee te nemen.
Een middel dat je je levensenergie kan teruggeven – voor de prijs van een cappuccino.
Mijn persoonlijke tip tot slot
Als je zelfs na 8 of 10 uur slaap elke ochtend uitgeput wakker wordt…
Als je komt bij, terwijl je amper eet…
Als je slaapproblemen hebt en je gewrichten pijn doen…
Als je al jaren van arts naar arts loopt en niets echt helpt…
Dan moet je nu iets belangrijks begrijpen:
Niemand zal je helpen, als je niet zelf begint.
Geen enkele arts.
Geen enkele partner.
Geen enkel mirakel.
Alleen jij.
Je hebt nu twee mogelijkheden.
Mogelijkheid 1:
Je gaat door zoals voorheen.
Je blijft naar artsen gaan die je zeggen dat je waarden goed zijn.
Die een aanbeveling volgen die niet meer up-to-date is.
Die je jaar na jaar een hogere dosis Levothyrox voorschrijven.
En je aanvaardt dat het met je van maand tot maand slechter gaat en dat je in het ergste geval zelfs nog bijkomende ziektes ontwikkelt …
Hoge bloeddruk, diabetes, depressies of osteoporose.
Omdat een onbehandelde omzettingsstoornis door de jaren heen je hele lichaam vernietigt.
Mogelijkheid 2:
Je neemt de verantwoordelijkheid.
Voor je lichaam.
Voor je leven.
Voor de persoon die je vroeger was.
Je probeert een aanpak die mij en honderden andere vrouwen het leven teruggaf .
Een aanpak die je lichaam niet bestrijdt, maar het helptom eindelijk weer te doen waarvoor het gemaakt is.
Welke weg je kiest, beslis jij alleen.
Maar onthoud alsjeblieft:
Je hebt maar dit ene leven.
En je verdient het om je daarin eindelijk weer goed te voelen.
Met liefde,
Andrea Wittmann
Kleine herinnering: Convertia was de afgelopen maanden regelmatig uitverkocht. Ik kan je helaas niet beloven dat het vandaag nog beschikbaar is.
Tot 36 % korting
Maison QWEL is gestart met de Speciale aanbieding – met aanbiedingen die je niet mag missen .
Bespaar tot 71,96 €
Maar alleen zolang de voorraad strekt!
Klik gewoon op de knop en controleer of Convertia beschikbaar is
Wat ik goed vind aan Convertia:
1) Werkt daar waar medicijnen hun grenzen bereiken: op de omzetting en activering van de hormonen
2) Wordt gemaakt in Frankrijk en regelmatig in het labo getest
3) Bevat 11 voedingsstoffen. Zo kan ik andere voedingssupplementen achterwege laten.
4) De werking van het product werd bevestigd door mijn bloedwaarden!
Wat ik minder goed vind:
1) Het ziekenfonds betaalt de kosten helaas niet terug.
2) Het product is alleen online verkrijgbaar en (nog) niet bij mijn apotheek
3) Het is relatief duur, maar je kunt veel besparen door meteen op voorraad te kopen. Je moet het geheel sowieso 3 maanden een kans geven.
Geverifieerde reviews
Hier zijn nog enkele reviews over Maison QWEL en Convertia die ik voor je gevonden heb:
Postscriptum:
Sinds ik dit artikel gepubliceerd heb, hebben velen van jullie me vragen gesteld. Daarom wilde ik kort op de belangrijkste antwoorden:
Als een of meer van deze punten op jou van toepassing zijn, zal Convertia je met grote waarschijnlijkheid helpen:
- Je neemt al schildkliermedicatie, maar je voelt geen enkele verbetering
- Je fT4 is ok, maar je fT3 is heel laag
- Je rT3 is heel hoog
- Je hebt een leververvetting of een heel zwakke lever. Tekenen kunnen zijn: een drukkend gevoel in de bovenbuik, 's nachts moeten plassen, gelige verkleuring van de ogen, de stoelgang of de urine, een vol gevoel en een opgeblazen buik, verlies van eetlust.
- Je hebt een verhoogd cholesterol- en/of triglyceridengehalte
- Je hebt geen of bijna geen schildklierweefsel meer en je bent afhankelijk van schildkliermedicatie
Ja, absoluut! Stop alsjeblieft niet met je medicatie. Convertia is geen geneesmiddel tegen een trage schildklier.
De fabrikant raadt aan om Convertia naast je medicatie te nemen. Als je merkt dat je je beter voelt, kun je dan – in overleg met je arts – je schildkliermedicatie geleidelijk afbouwen. Idealiter met regelmatige controle van je schildklierwaarden.
Gewichtsproblemen komen meestal door een trage stofwisseling.
Stofwisselingsproblemen hangen op hun beurt – zoals de meeste andere symptomen – samen met het feit dat te weinig actieve schildklierhormonen in de lichaamscellen aankomen.
Door de omzetting van T4 naar T3 te verbeteren, zal ook je stofwisseling verbeteren.
Haaruitval ontstaat vaak omdat in de haarzakjes te weinig actief T3 – dus het werkzame schildklierhormoon – aankomt.
Zonder genoeg T3 heeft het lichaam te weinig energie om keratine te vormen en om de haargroeicyclus in stand te houden.
Convertia ondersteunt gericht de omzetting van T4 in T3, door de lever te ontlasten en te activeren – precies daar waar dit proces voornamelijk plaatsvindt.
Zo krijgt je lichaam weer meer van het hormoon dat het nodig heeft voor sterk en gezond haar.
Ja, absoluut. Convertia bevat alleen natuurlijke ingrediënten. Vooral als je geen schildklier meer hebt, is het des te belangrijker dat de ingenomen T4 beter kan worden omgezet.
Ja, ook in dat geval is het zinvol om je lichaam te ondersteunen bij de omzetting van de schildklierhormonen.
Ik raad aan om 2 capsules in te nemen na de tweede maaltijd van de dag, met een glas water.
Essentiële aminozuren zijn heel belangrijk bij een trage schildklier, maar blijven onvoldoende. Zo hebben aminozuren alleen bijvoorbeeld geen enkel effect op de lever. Convertia bevat ook essentiële en semi-essentiële aminozuren – namelijk precies die welke nodig zijn voor de aanmaak van glutathion (en dus voor de omzetting van de schildklierhormonen).
Bovendien onderscheidt Convertia zich ook door zeer werkzame ingrediënten voor de gezondheid van de lever – namelijk mariadistel, artisjok, paardenbloemwortel en choline.
De meeste klanten melden al na 3 dagen een eerste merkbare verbetering. Convertia ontplooit zijn volledige werking na ongeveer 2 maanden. Die tijd moeten we het lichaam geven.
Een flesje bevat 60 capsules en gaat dus precies 30 dagen mee.
Ja, de fabrikant biedt een niet-goed-geld-terug-garantie van 90 dagen. Test het preparaat dus zonder risico – als je niet 100 % overtuigd bent van de werking, stuur dan gewoon een e-mail naar de klantendienst van Maison QWEL
Deze vraag komt steeds terug, omdat er op het internet nog niet zo veel informatie te vinden is over de fabrikant Maison QWEL. Dat komt omdat het bedrijf pas in 2023 opgericht werd.
Wat ik wel kan zeggen: de levering was heel snel en de klantendienst heel vriendelijk. Op de productpagina staan bovendien ook geverifieerde klantenreviews.
Daarnaast organiseert Maison QWEL op regelmatige tijdstippen vragensessies over een trage schildklier met verschillende experts.
Al bij al maakt het bedrijf op mij een heel betrouwbare indruk.
Over de auteur
Andrea Wittmann is 54 jaar en werkt al meer dan 30 jaar als journaliste voor Belgische tijdschriften en kranten. Al 20 jaar lijdt ze zelf aan een trage schildklier — en ze heeft 20 jaar lang tevergeefs naar een echte oplossing gezocht. Pas door haar eigen onderzoek en het boek van de gerenommeerde schildklierprofessor Antonio Bianco viel eindelijk het kwartje. Ze heeft zich maandenlang in het onderwerp verdiept en is blij dat ze eindelijk de perfecte oplossing voor zichzelf gevonden heeft. Ze kon haar symptomen tot een minimum herleiden en voelt zich vandaag even vitaal en vol energie als toen ze in de dertig was.
Bronnen (studies in de oorspronkelijke Engelse versie):
(1) Hasegawa, Mari. 2021. “Thyroid function in patients with selenium deficiency exhibits high free T4 to T3 ratio.” NCBI. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7783124/
(2) Saller, R., Meier, R., & Brignoli, R. (2001). “Milk thistle in liver diseases: past, present, future.” Phytomedicine: International Journal of Phytotherapy and Phytopharmacology, 8(5), 387-395. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20564545/
(3) Ben Salem, C., Ben Rayana, M. C., Slim, R., Fathallah, N., & Hmouda, H. (2015). Pharmacological Studies of Artichoke Leaf Extract and Their Health Benefits. Phytotherapy Research, 29(11), 1589-1606. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26310198/
(4) Rostami, R., Aghasi, M. R., Mohammadi, A., & Nourooz-Zadeh, J. (2013). Enhanced oxidative stress in Hashimoto’s thyroiditis: Inter-relationships to biomarkers of thyroid function. Clinical Biochemistry, 46(4-5), 308-312. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23219737/
(5) Goswami, A., & Rosenberg, I. N. (1988). Effects of glutathione on iodothyronine 5′-deiodinase activity. Endocrinology, 123(1), 192-202. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/3383773/
(6) Hotze, L.-A., & Schumm-Draeger, P.-M. (2003). Schildklierziekten. Diagnose en behandeling. Parijs: Verlag für Medizin Dr. E. Fischer. ISBN 3-88040-002-4.